De Brieven

Dit is het verhaal van een (ge)liefde.
(Het ontpopte zich drie jaar geleden. )

Is het dat wat men liefde noemt?
Het uitstaren van een man.
Zinloos stromend verlangen.
?

Het licht van de sigaret die hij net in de mond nam, laait op. De rook die daaruit voortkomt, weet zich geen vorm aan te nemen en besluit vormloos te blijven. Die nacht namen ik en hij vele vormen aan.
Een hart, dat weerloos in mijn naakte keel klopt.
Een lijn, zo rood als de kers die je tussen de lippen wreef.
En elke beweging die uit deze vormen voortvloeide en dat tussen mij en dat andere lichaam begon te leven.

Het licht van de sigaret die hij voor de derde maal tussen de lippen nam, ontbrandde.
Dingen die hij niet tussen de lippen nam, werden stilzwijgend uitgesproken.
Sst! (en hij glimlacht)
En ik glimlachte terug, ja.

Die ochtend ontwaakten we. De ontreddering van een eerste blik in de ochtend.
De ogen gedompeld in een dauw dat langzaam vergaat in zijn illusie.
Gekneld en geweven tussen de lakens die voorbijgaande nachten in warmte hebben gebaad.
Nog rustend op onze naakte lichamen. Toen sloot je de ogen.
Sst! (ik slaap, zeg je)
Ik ga, zeg ik.

Ps: Behoud de begeerte, Liefste.