De Biografieën

Ik ben ooit geboren geweest.
3 uur geleden.
Ontsproten uit het schild van mijn stille moeder.
En gevlogen in de armen van mijn al even stilzwijgende geliefde
Of zeg je gewoon: ‘Ze zijn dood.’
En ik heb liefgehad. Ja, ik heb liefgehad. Wel zeker 1 minuut en 12 seconden.
Geluk, noemen ze dat. Ja, ik had geluk, toen.

Tot daar mijn eerste geluk.

Het werd uit de hoeken geveegd.
Stof
En ik.
Op de tweede woensdag
Van oktober
Gevangen
Tussen het beddengoed en zijn witte sokken.
Verborgen in de plooien
Ik wou verstikken in deze ochtenddauw
Maar geurde een tas warme koffie

Tot daar mijn eerste angst.

Het lag op mijn rug
Iets als licht en druk
Sidderend van de buitenlucht.
En het is niet voorbij gewaaid.
Neen, ik waaide mee.
Wind
En ik.
Zij ging noordwaarts.
Daar ging de wind.

Tot daar mijn eerste vleugelslag.

Hij wist zijn voeten niet te plaatsen
Tussen de tocht en de kier
Ze bewogen niet
Zoals zijn handen zich druk maakten
Maar zijn voeten kraakten
Ze beefden, en ze juichten
Ze kraakten wel zeker 2 seconden

Tot daar mijn laatste twee seconden.

Of zei hij gewoon: ‘Het is dood’

Het.
Ja (mooie tijd was dat)

Autobiografie van een eendagsvlieg

(reeds geschreven in 2005)